Min dag i dag, herregud for ein herli`dag :-D

Etter ein del att og fram der eg bedyra at det einaste eg ønska meg til morsdagen var romkake,

gjekk gemalen meget mismodig med på å laga kaka.

Men det var så vanskeleg!

Det skal seiast at kakebotn låg ferdig i frysaren

og romkrem, fløyte, melis og romdråpar var i hus...

Og instruksjonar kom kvar gong han bar seg.

Men romkake vart det likevel, og han kom meget fornøgd innom stova med jamne mellomrom i går kveld medan han styra med kaka.

Dette fiksa han!

Heilt til han kom til glasuren.....
Den vart sikkert litt for rennande, og trekte rett ned i kaka og forsvann!??



Med nonstop hadde han "skreve" mor....

Og i dag fekk eg verdens beste kaffekrus og romkake på senga før mannen reiste på distriktsmesterskap i luftpistol.

Dordi hadde laga gåvekort fritt etter eit mannen fekk på 50-årsdagen sin. Inni ei eske låg det ein blomst med godord på blada og ein hundrelapp som gåvekortet gjaldt.

(Dvs. det låg ein tohundrelapp der, for ho hadde ikkje anna i lommeboka si. Men no er det veksla og klart ;-))

I stova står morsdags-tulipanane og varslar om vår, og mor sjølv dassar fortsatt rundt i morgonkåpa; nydusja og snart klar for å møta mannen på Skjolden for å reisa på morsdagsbuffèt på Eikum hotell i lag med gode naboar.

I tillegg skin sola, om enn ikkje akkurat her enno.

Fin morsdag!

Helger som kommer og helger som går....

Tenkte eg skulle laga eit innlegg om sist helg, men vips er det jammen meg helg igjen.

Det er ikkje berre jenter som kjem og går, det gjer jammen helgene òg!

Sist helg var det jubilant her i huset. Min kjekke, flotte mann fylte 50(?).

Laurdag skulle han i trekket med ungane, medan eg tok på meg husmorrolla og skulle shine huset (større jobb enn det høyres ut til, ingen hadde løfta ein finger på området siste veka), baka fleire kaker og laga lasagne og salat til kveldens gjester.

Eg forstod at det kunne bli ein hektisk dag, men når ein er aleine heime blir det i grunnen effektivt.

Planen mi var, kronologisk:

1. Baking av ein stor og ein liten kakebotn, ei kvæfjordkake og muffins + ei ostekake

2. Støv-vasking (tørking dug ikkje her!), støvsug og vask av 1. etasje.

3. Lage klar lasagne og salat.

4. Pynte kremkake og marsipankake.

Ungane pynta muffins

Men i det eg hadde planlagt, drukke opp kaffen og surfa innom aviser, bloggar og facebook, ringde dyrebeskytelsen i indre Sogn. Dei hadde fått nyss i at det gjekk ei villkatt her, og ville koma for å setta opp ei felle. Katten skulle kastrerast. Og når dei først var her ville dei sterilisera Kjellaug og sjå på augebetennelsen til Georg. Om operasjonane kunne skje her inne i stova eller kjøkkenet? Jau, det måtte vel gå an.... Dei kom om ein halv time.

Det var ein effektiv husmorhalvtime!!! Full fart med rydding av eit tonn ull- og fleecekle frå benk og golv på badet. Vasking av bad! Så førstehjelpsrydding - og vasking av kjøkkenet. Og så ein liknande runde på stova og i gangen, siste plass var faktisk ikkje så gale etter at resten av huset hadde hatt på seg og tatt med seg slalomkle og -utstyr.

Eg rakk det med knapt eit sekund, som det heiter. Dei rykte inn med tre damer og utstyr. Etter at fella var oppsett ute, fekk begge kattene her sprøyte i låret, Kjellaug sågar to, og spisebordet vart omgjort til operasjonsstove.

To timar etter låg Georg og Kjellaug pent danderte i sofaen på kvar sin badehandduk. Under operasjonen hadde eg fått gjort litt i bakeverden, men låg langt etter skjema då dyrebeskyttelsen etter to timar (og ingen villkatt i fella) reiste ut att.

Eg sette inn ekstragiret og fekk unna meir kjøkkenarbeid, men telefonene ringde i eitt. Rettare sagt telefonANE. Både hustelefon og mobiltelefon var varme. Eg gjorde alt eg greidde med ei hand og telefonen på skuldra (det som var lydlaust i alle fall),og var etter kvart ein aning stiv i nakken.....

Både rekkjefølgje og planen om god tid rauk.

Men eg rakk det. Eg kom ned loftstrappa, omkledd, og møtte gjestane i gangen. Kvelden vart triveleg, og jubilanten fornøgd! Det var det viktigaste!

PS! Det må tilføyast at villkatten gjekk i fella om kvelden, og vart operert på kjøkkenbordet medan gjestene sat i stova.

No e` sola komma :-)

Ja, sola har faktisk funne seg ein lita glipe mellom tindar og toppar der ho kan blunke ned til oss nede ved fjorden.

Ho byrja blunkinga 21 januar, med eit kort blunk bak grå skyer, som vanleg.

Det same gjentok seg alle dei første dagane, vi kunne berre innbilda oss at ho skein ned til oss attom skyene. For vi såg ho ikkje ordentleg, berre på lat.

Men 26. januar i halv fire-tida var ho der med ein ordentleg godblunk som varte lenge.

Berre sjå kor fint ho blunkar ned til oss attom Bergheim.



(All blankisen, tenkjer vi ikkje på når ho skin slik)

Og med sola kjem vårfornemmelsane. Og higen etter frisk fargar.

Eg kunne ikkje gå forbi desse rosene på bua i dag, og så billige dei var,
20 roser for 59, 5o på medlemstilbod!



Coopen er tingen!

Dei hadde òg eit vårgrønt talglys, men det kjøpte eg i går.

Sol ute, vår inne!

Aldri meir muffens med muffins

Sist veke var det som kjent 7-årsdag her i huset,
og de kunne sjå bilete av desse nokså pene "Hello Kitty-muffinsane"
(Hermeteikna er fordi eg absolutt ikkje er nokon pyntar....)

MEN, bildet bedreg! Dei var ikkje etande for folk.

• 
  Som vanleg var muffinsbaksten mislukka.
• Som vanleg hadde eg tredobla oppskrifta.
• Som vanleg var det noko muffens med meg og muffins.
• Som vanleg tenkte eg på ein kollega og hennar Perfekte Muffins....

Eg klarte å besinne meg og ikkje ringje til kollegaen min klokka over midnatt.
Og samla tankane såpass at eg forstod at barnebursdagen ikkje gjekk fløyten fordi om muffins mangla blant kakene.

På jobb to dagar etter, fekk eg sikra meg at kollegaen sendte meg oppskrifta si, oppskrifta på dei Perfekte Muffinsane.

Og i dag var D-dagen for meg og muffins. Om eg ikkje lykkast med kollegaen si oppskrift, bestemte eg meg for å verkeleg gi opp muffinsbakinga.

(Her må eg skyta inn, i all beskjedenheit, at eg egentleg er ganske flink å få til bakst, og eg likar å styra og stella på kjøkkenet, så eg er ikkje heilt blank på området)

Og under over alle under som Bjørn syng, oppskrifta virka!

Eg fekk til muffins! Dei var ikkje rå. Dei var ikkje tunge. Dei heva seg og nærmast velta over forma. Dei var etande :-)



Då måtte eg forta meg å få på glasur til dei tre skiløparane mine kom att frå skirenn. (Og ikkje sjå på pyntinga, fortsatt mykje å læra på det området, om eg gidd......)
Og dei var overvelda over at eg, mamma, hadde klart å bake sååå gode muffins.



Jippi ai ai. Oppskrifta skal settast i glas og ramme. Aldri meir muffens muffins på mitt kjøkken!

PS! Lurar du på kva som skjedde med bursdagsmuffinsane frå sist veke?
Etter at bursdagsbarnet sirleg har tatt bort papirforma på ca 100 mislykka muffins, ga ho dei til sauene, og dei slukte dei med velbehag (Det er da noko....).

THE HAPPY END OF THE MUFFINS STORY ;-)

Bursdag i ein fei

I morgon fyller yngstedamen 7 år!?

Og det har vore nedteljing sidan før jul til denne dagen, der ho laga til eit ark med nokon og 70 ruter og så klipte bort ruta med det høgaste talet kvar dag. Då hadde ho kontroll på kor mange dagar det var att til 19. januar!

Men så vart det rasfare og stengte vegar i helga, og det var uvisst om dagen kunne feirast med vener og onkel & co. Vi byrja å førebu ho på at det kanskje vart feiring "berre" med oss og dei i Solbakken. Ho tok det veldig tappert og fint, store lille jenta. Lurte berre på korleis det gjekk med pakkane som kjem i posten, men då vi sa at dei kom fram så snart dei fjerna bommen, var det ok òg.

Heldigvis opna vegen i dag kl 12, og ho fekk vera ein time på skulen og endeleg dela ut invitasjonane. Då ho kom heimatt gjorde ho tapt skulearbeid i ein fei, og i kveld har ho dekka på 16 kuvertar og tenkt nøye gjennom bordplasseringa.

Ho forstår at det fortsatt ikkje er sikkert at alle ungane kjem, fordi foreldra er skeptiske til ras-strekninga mellom Skjolden og Sørheim. (Og vi har full forståelse for det!)

Men ho får

- prosesjon på senga med song, kake med lys, og gåver

- vera på skulen for første gong på ein bursdag

- leika med andre ungar i snøen og grilla pølser på bål + marshmellows, sjølvsagt ;-)

- opna gåver og vera i fokus ein heil dag

- eta gele, muffins, marsipankake og sjokoladekake som ho har bestilt
- kveldsbesøk av onkel & co og andre naboar og vener

Då vi hadde vore inne på Skjolden i dag og følt oss heilt trygge etter vegen (og fått kjøpt inn fløyte og anna til bursdagskaker), bestemte vi oss for at vi held selskap på dagen som ho ynskjer.

Etter middagsgjester og rydding av kjøkken etter dette, laga vi kaker og bursdagsbord på 1-2-3.
På 4-5 timar inkl. pausar var alt i boks.

Det er trass alt den 13-14 barnebursdagen vi stellar i stand til, og team Lerum er efektive når det gjeld. Når vi i tillegg fekk god hjelp av middagsgjestene, gjekk det som ein leik.

Så no får vi håpa at 7-årsdagen svarar til forventingane, og at vèrgudane (og veggudane om dei finnst?) blir med på team Lerum dei òg.

Gratulerer med 7-årsdagen Martha i farta!

Uvèrshelg?!

VINTER I NORGE :-)

Tidleg i veka meldte yr.no og avisa om at laurdag og søndag ville det bli vèromslag, og difor stor rasfare m.a. her inni fjorden.

Men, som vanleg, har ikkje varsla slått heilt til.

Varmegradene kom mykje seinare enn varsla, regnet likeså.

Utpå ettermiddagen i dag, kom meldinga om at no var vegen

langs sørsida stengt, og det var uvisst når det vart opna att

måndag.

Ungane jubla, for då blir det heimedag i morgon.

Og det inneber at dei kan vera oppe lenger i dag.

Det eine dreg det andre med seg....

Mor i huset, som har vore heime frå arbeid heile sist veke, tykkjer berre det er upraktisk.

Ho vil på jobb, koma i gang att etter ei veke på sofaen!

Men vi lyt gjera det beste ut av det.

Ungane og pappan har bygd ein snømann på 4,64 meter og to snøborger - klare til krig!

Og mor har kosa seg og laga invitasjonar til 7-årsdag på onsdag - betre seint enn aldri.

Godt nytt år!

Vi gjekk inn i det nye året med godt folk, god matog drikke, spel og artig quiz.
Dei to eldste og dei to yngste i grenda var her, vi hadde det så triveleg og kvelden gjekk alt for fort. Ein veldig god start på 2011, måtte fortsettinga bli like god!