På vårleiting.... og eg fann, eg fann!

I dag vakna eg av at det plaskregna ute.

Trudde eg.

For då eg vakna litt meir og snudde meg for å sjå ut glaset var det blå himmel.

Eg forstod lite, for det plaskregna fortsatt i øyrene mine.

Men det var berre våren som var komen.

Grovi hadde kasta iskappa og var open, og vatnet buldra som galen nedover mot fjorden.

Bra sprut i fossen vår

Utpå ettermiddagen etter to kaffebesøk, tok eg kamera med meg og rusla meg ein tur etter vegen og ned i grendahuset for å sjå om våren var der òg. Og han var alle stader. Vinteren sist helg var borte og små, tidlege vårteikn stod i kø.

Vårutsikt ut Lustrafjorden mot Molden

Eg knipsa og knipsa, det eine motivet finare enn det andre. Men då eg kom heim og skulle overføra bileta til maskina, viste det seg at minnekortet var kaputski. (Eg såg jo at det stod "ingen minnekort" for kvart bilete eg tok, men rekna med at det var i orden..)

Folk eg møtte etter vegen var lettkledde i joggesko og tynne strikkajakker ;-)

Då tok eg ut på min tur nummer to for dagen, og tok litt bilete. Men då var klokka sju, sola var heilt forsvunne attom skyane og nokre regnbyger kom til syne oppi fjella. Men eg viser no bileta på andre runde eg, sjølv om dei første var betre!

Telehiv har vi mange av på Sørsida i år. Dette er ikkje av dei verste....

Hønene har begynt å verpa att etter ein slapp vinter. To-tre egg om dagen, er fint!

Det sikraste våreteiknet er lamma, og dei bryr seg ikkje mykje om det er snø ute. Egentleg skulle det ikkje vore lam før 10. april, men ein kan ikkje styra alt, seier bonden ;-)

Og då erklærer eg at våren er komen på Sørheim! Ha ei fin vårveke!

Stille krig i heimen

Eg reknar med at det ikkje er berre her i huset at det foregår ein og annan "krig" meir eller mindre lydlaust og umerkeleg

Her har det vore ein stille kleskrig nokre veker no.

Mannen i huset er allergisk mot full "lortåtkle-korg",

så vaskemaskina går ofte eit par gonger om dagen.

Maskina blir tømt og kleda forsvinn. Og dukkar aldri oppatt....

Heilt til eg ein dag skulle inn på det komande vaskerommet vårt for å henta noko,

då såg eg noko stort innpakka i ein badehandduk -klede frå to maskiner.....

Mannen ergra seg over at eg hadde oppdaga "trikset" hans.

Altså å tømme tørkestativet ved å lempe alle kleda på benken.

Etter at han var avslørt, har haugen vokse. No er det slutt på innpakkinga.....

Dette må vel vera reality-blogging på sitt verste?? Og her "manglar" ein stor haug med handdukar.

Eg prøvar å halda meg, når eg vaskar kle, legg eg berre saman kleda som heng på stativet og får dei på plass i skåp og skuffer.

Haugen får berre vera, nesten i alle fall. Må med skam medgi at det hender eg plukkar med meg ein tights, tunika, truse eller ullkle til ungane når eg først legg saman kleda på stativet.
Og i dag la eg saman ein haug med handdukar og fekk ut på badet.

Ergrar meg over min svakhet, for eg har tenkt at han får ordna opp i og fullføra klesvaske-iveren sin sjølv.



Og på kjøkkenet hender det plast-avfallet vert lagt på benken når plastavfallposen er full.... for det er mi oppgåve å knyta for og henga opp ny pose der når den er full. Ein kan kriga om alt. I alle rom.

PS! Det mest betenkelege med kleskrigen er egentleg at mengda kle i skuffer og skåp ikkje ser ut til å minke, og at det er sjeldan vi saknar noko. Vi har alt for mykje!

Våren har gjort entrèn sin hard og brutal i år

Det har vore samanhengande vinter sidan i oktober, og etter jul har det vore mykje is og glatt.
Snøen har lava ned med jamne mellomrom og styrka isen, slik at den har vorte tjukk og kompakt.

Men no har våren kome, trur vi... eller håpar i alle fall.

Denne veka har vegen vore stengt på begge sider av oss.

Det har bøtta ned med regn, bokstaveleg tala.

Innimellom har det òg vore litt nordmørs-schwung over vindkasta.

Slik ser det ut på ekra nedanfor vegen i dag, skøytebane med nedoverbakke

Og sjølv om snø- og steinras ikkje er noko å trakta etter, faktisk det som er verst med å bu her eg bur, kan ein forstå at det måtta krutt til i år for å endeleg få slutt på vinter og snø.

Og moooot normalt, vart det to slike pøsned-dagar med berre ein dag mellom.

Her er raset som kom måndag nokre kilometer uti vegen rydda

I morgon, fredag og laurdag er det meldt SOL og flott vår-vèr.

Så får ein la vera å sjå lenger enn som så, for nokon har kviskra meg i øyret at på laurdag skal det snø igjen. Han gir seg ikkje lett denne vinteren...

Vårteikn

Medan Kong Vinter stadig byr på påfyll med snø, er det berre innandørs ein kan finna vårteikn her på garden.

"Eg trur du er veldig glad i blomstrar", sa den veldig kjekke sjefen på nærbutikken vår, då eg kjøpte ein bukett eller ei potte med blomster for ei stund sidan.

Og det er eg!

(Uff......Når eg ser bilete av vinduskarmane, kjem eg på at eg snart må kom i gang og måla dei....)

MEN! Eg er ikkje flink til å halda liv i dei, ergo kjøper eg blomster ofte. Så om Sylvija trur eg har blomstrar i alle karmar og på alle benkar og bord, trur ho feil...... Dei fleste dør etter kort tid, desverre.

Særleg vårblomstrane som primula, påskeliljer og perleblomster takkar fort for seg her i huset.

Men kva gjer det, dei kan jo plantast ut når telen ha gått! Gjenbruk er fint!

Og så kan eg kjøpa nokre nye på bui!

Og jammen har ikkje kjerringa fått ny sveis òg; til ære for våren som SNART kjem!

Spellemann-dame-søster

Unni VANN spellemannsprisen i folkemusikk-klassen for 2010.

Fantastico!

Vi tek gjerne ein forsinka seiersfest under verandaen på Kafè Sørhæm i sommar.

For vi kan det med å arrangera seiersfestar for Unni.

Knut og Dordi stod i bresjen, men Anders, Hølje, Johannes, Hilde og Trygve bidro der dei kunne då ho kom heim som vinnar av landskappleiken i sommar.

Hurra for Unni og Keramello-ensemblet!

Ostekake med sting

Gemalen fylte som kjent 50 denne månaden, og eg skulle laga ostekake.

Lenge sidan sist, men erindra at det var ei god kake.

Og sidan vi hadde feira 7-årsdag to veker før med alle dei tradisjonelle kakene, skulle det smaka med noko anna.

Eg handla inn kjeks,ost, to sortar gele, seter rømme og hermetiske mandarinbåtar.

Resten hadde eg i hus.

Så innimellom dyrebeskyttelse og kattestyr, fekk eg laga botn. Og den gelèen som skal i oste-fromasjen. Det vart sjølvsagt plutseleg stiv, slik at eg måtte kasta meg rundt med pisking av krem og blanding av oste-krem. Det var då ostekaka heldt på å li veldig frisk....

Dei to pakkane med ost eg hadde kjøpt inn var orange, men ikkje ananas og mandarin..... Det var afrikansk paprika.

Eg hadde grepe etter dei orange eskene, utan å lese på dei. For det er no berre ananas og mandarin som er orange. Eller det var det. No er det to sortar som er orange. Og dei kan ikkje brukast om ein annan!

Men lykka stod konditoren bi. Eg hadde eit eksemplar av den rette orange eska. Sjølv om det vart lite ost i ostekaka, så vel eg å tru at ho vart best slik! Når ein veit kva alternativet var.

For det var på hengande håret at det ikkje vart ei kake med sting. Type afrikansk.

Til Trygve, min valentin :-)

Tätt intill dig

Så lägger jag mig tätt intill dig

i lä för de höga rösterna,

fogar mig in i dig här i mörkret

som blir alt kortare medan vi vilar,

du i din vila, jag i min.

Så lägger jag för en stund ifrån mig

min vila, mina irrande drömmar

för det verkliga nära dig,

för det ordlöst nära.

Bo Carpelan