At eg aldri lærer....

I kveld kom eg på at eg skulle baka "farmor-lefse"- tjukklefse eller mørlefse kan det visst òg heita. Det er nokre år sidan sist, og då hadde eg farmor attmed meg.

Men fornuften kobla ikkje inn i varmen: eg dobla som vanleg oppskrifta.

Det gjer eg nemleg alltid når eg bakar, filososfien min er nok:

"når eg først er i gang med mjølstøv og klisseri, er det likegodt å baka så mykje at det blir ei stund til neste gong"

Eg dobla altså alt og så kom eg til siste ingrediens: Kveitemjøl til passe deig! Attom hadde eg skreve i ein parentes: Cirka bolledeigkonsistens...... Jau...., det måtte gå gale!

Mannen i huset byrja å delta i baksten, og han rørte sikkert inn 1 kg mjøl etter at eg hadde hatt i mykje eg òg.Likevel klissa deigen seg på benken og sette seg fast i kjevle, sleikepott, sleiv og fingrar.

Og enno hadde eg ikkje byrja med det eg kvidde meg til: Kjevling!

2 - 3 mm tjukke leivar, helst like i størrelse og fasong i og med at dei skal leggjast saman to og to med fyll mellom.

-------

Enden vart likevel sein men ganske god - om ikkje lefsene vart av dei beste! Dei fleste var harde som ved og tre, men vi har to posar med gode, mjuke lefser i frysaren tiltenkt gjester: Først til mølla!

Velkommen!

Sommar..... med raud mage...

Ferie og sol = strandliv!

Vi rigga oss til der nede og smurde oss inn med faktor 20 etter alle kunstens reglar.

Mor intet unntak! Men ettersom sola skein som besatt måtte sjølv ho duppa seg litt i fjorden med påfølgande tørking (og tildels oppattvarming) av legemet.

Det eg då gløymde var at magen hadde vore gøymt under ein topp, og ikkje sett verken sol eller solkrem sidan i fjorsommar.

Så no sit eg her med sviande mage - til trass for aloe vera-salve frå ein snill nabo.

Skal tru om det blir ei god natts søvn.....det gjer ikkje saka betre at det er tettoppunder 30 grader på soverommet.

Men ein lyt no freista, som han sa Askeladden!

God sommarnatt!

Pumpeflaskas forbannelse

Vi har hatt såpe på pumpeflaske her i huset i mange år, ingen sak å få dei i gang.

Men no har vi fått tre flasker med pumpe på i hus på kort tid, og dei står no der...

Ikkje forpinna om vi får dei til å pumpa opp noko som helst.

Vi har vridd med og mot sola, trykt ned, drege opp, trylla og ganna, til inga nytte.

Så no står dei der og ser spottande på oss. Må vi absolutt ha tak i noko av innhaldet, tømmer vi det rett frå flaska med den klisne pumpa liggjande attmed.

Slik held vi vel på til vi blir sprø eller flaskene er tomme - om vi ikkje får hjelp og tips av praktikarar!

K for....?

I barndommen og ungdommen hadde eg god kontroll på alt eg skulle hugsa, trong ikkje skriva lister og notatar - hugsa det berre. Det vere seg avtalar, telefon-nummer, beskjedar eller anna. Hilde hadde kontroll! (Hugsar framleis nokre av dei to- og tresifra telefonnummera heime...)

Men då eg nærma meg 30 var det slutt på "klisterhjernen".

Eg hugsar godt korleis det starta. Eg var SFO-leiar på Seljestad barneskule i Harstad, og der var det mykje hugsa på! Hugsa eg det ikkje, gjekk det utover andre, og det ville eg sjølvsagt unngå. Ergo byrja eg å skriva på handa mi; stikkord og hugsebokstavar.

DÅ var det slutt på hugsen min. Har aldri funne han att.Så no må alt skrivast ned, og handa er ofte full av bokstavar som gjer at eg skal hugsa.

No har visst hugsalausa teke eit steg til: Det står ein K på handa mi, og eg har ikkje peiling på kva eg skal hugsa. Hugsar kvar og når eg skreiv han på, men ikkje kvifor. Mannen i huset var og med på skrive-seansen, men heller ikkje han greier å hugsa kva K-en står for.

Så om det er nokon der ute som eg har lova å gjera, sjekka eller handla noko K til.... så veit de kor langt det prosjektet er kome. Snart står ikkje K-en der ein gong...

Uverkeleg

Då eg opna ytterdøra frå kjøkkenet i morges, var det nesten slik at eg kvakk til.

Svåla med blondane sine var erstatta av ein palle, og ei gravemaskin stod parkert oppi jorddungane i tunet.

Det var sjølvsagt slik i gårkveld då eg la meg òg, men det var først i dag eg "oppdaga det".

For det er som ein draum at påbygging av vårt hus skal bli verkelegheit..

At vi skal få dei romma som skal skapa litt meir "ordning och reda" i heimen(vi trur på det til det motsette er bevist).

Bod, spisskammers, kjølerom, vaskerom, kontor og gjesterom med RIKELEG klesoppbevaringsplass. I tillegg kjem eit høgt ønska bad med litt betre plass og standard enn det vi har i dag.

Dette blir så bra!

Tenk at det er eg som sit og kikar i katalogar og blad, surfar på nettet og får gode idèar og tips -som faktisk skal brukast!!
Baderomsutstyr og møblement, fliser, panel, belegg, dører og glas...vi skal jammen kjøpa det!
Huset skal tilbake til sveitserstilen heilt og haldent, 50-talsoppussinga skal fjernast.
Det blir så fint eit lite dukkehus, trur vi.
Dette blir spennande! Eg gler meg!



PS! No kom mannen i huset (som framleis er litt skeptisk til prosjektet, mest økonomisk, trur eg) heim frå bliblioteket med tre bøker om interiør og fliser -uoppfordra! Jø, mann!
Trur han gler seg litt han òg, innst inne....

Prokrastinasjon

(prokrastinering, av gr: pro-til, kras-seinare)
Prokrastinering betyr altså å utsetja oppgåver til seinare.

Tenkte å skriva eitkvart om dette som vi er så gode på her i huset,
men kanskje eg heller ventar til i morgon?!

Trur det blir slik!

Vårsøg

No er det vår på Sørheim!!

• humlene surrar og fuglane kvitrar
• vi er meir ute enn inne om ettermiddagane
• ungane er brune av møkk -og sol
• ullkle er erstatta av t-skjorter og skjørt i vaskemaskina
• møkkjalukta brer seg og traktordur er høyrbar dagen lang
• bekkane og elvane transporterar store mengder med isvatn ned i fjorden
• trea er grøne og knoppane på frukttrea er snart klare til å brista
• nordmørsimporterte kvitveis blomstrar nede ved bekken
• sola varmer og lyser til leggjetid for ungane, og vel så det
• hannkatten er berre innom for mat og kort kvil
• lamme-banden spring ut og inn av fjøset i eitt evig rush
• hanen med haremet sitt spankulerer i tunet, og rushar av og til med lamme-banden

Måtte sola og finvêret vare ved, heile våren og sommaren med!

No skin de sol e høgste Svealiå
No bli de vår, det kjenne e so vel
De søng så trongt kring alle dalasiå
å synnåvinn han kjem å gjer me sel.
-
Når sommarn kjem, da bli det fint e fjellå,
da ska e dit å hør kår bekkjinn søng,
å kliv te topps e brattast berjestellå
å vea tort å tåg å tåbærløng.
-
E kjenne lokt tå gras kring alle haua,
å sola skin, å bjøllåin kling så kløkt.
Å tjønninn legg så blank der e ska laua
me berg ekreng, der e kainn sol me trøkt.
-
Å du, å du, kår sårt å sælt e stoinna,
når sola skin frå kvite høgdå ne.
Da væt e vår'n han e kje lenger oinna
at e får levva slik ein sommar te.
-
Da væt e vesst at bekkjinn legg å venta
poinn kalle isa me så sval ein drekk.
-Når hausten kjem å sistkveldskløva henta,
da ska e takk for sommarn så e fekk.